Interview met Clara Cleymans: 'geweldig dat ik een aria mag zingen!'

Hoe bereid jij je voor op een optreden? Heb je een bepaald ritueel alvorens je op het podium stapt?
Ik heb weinig rituelen en ben ook niet echt bijgelovig. In dit geval is voorbereiding wel nodig want naast toneel is er ook zang. Dus warmen we sowieso onze stem op, vaak allemaal samen. De twee klassieke zangers in onze groep pakken dit erg professioneel aan en wij als acteurs dienen ons mannetje te staan tegenover dat operageweld. Mijn mede-acteur Arne Luiting heeft een leuke zangoefening bedacht waarbij we de toonlader oefenen op de tekst 'heb ik mijn piemeltje nog?'. 

Wat is je favoriete moment uit dit optreden?
Ik ben al langer een operafan en het idee dat ik een aria mag zingen vind ik zo geweldig. Nooit gedacht dat ik dat als actrice zou mogen doen. Ik speel Despina en het is heerlijk om haar aria te zingen. Heel vrij en op mijn eigen manier omdat de tekst van de acteurs naar het Nederlands vertaald is. De parlando (al sprekend de tekst zingen, red.) is wel een uitdaging om op toneel te brengen. Ik geniet ook van de momenten die ik niet aan zet ben, maar als Despina in de buurt vertoef en kan meegenieten van de kwartetten. Het is magische en wondermooie muziek, ook zonder klassieke stemmen. Het klinkt echt geweldig.

Wat is het ergste dat ooit al fout is gelopen?
Ik ben een keer mijn masker kwijtgeraakt toen we buiten in het donker optraden. Terwijl ik mijn viool aan het stemmen was, had iemand per ongeluk mijn masker verlegd. Tijdens de voorstelling was er wel even paniek toen bleek dat het niet op zijn plaats lag. Aangezien het essentieel is voor mijn vermomming, moest ik improviseren en met overacting het grote masker compenseren.

Wat inspireert jou voor Despina ? Welk boek, muziek, optreden… en waarom?
Inspiratie is soms gewoon een buikgevoel. Despina is een onwaarschijnlijk geweldige vrouwenrol die heel modern overkomt. Zo heb ik haar ook vorm gegeven, als een lichamelijke Despina met een zeer vrije geest. Sterke vrouwen van nu helpen me om die rol mee in te vullen. Er is bijvoorbeeld een kleine gimmick, een kort Beyoncé-moment waarbij de muziek veel krul en zwier toelaat. Het is de eerste keer dat ik een spilfiguur mag spelen. Despina komt tot rust wanneer haar plan op scène wordt uitgevoerd. Ze ervaart geen tweestrijd meer, maar leeft rock-'n-roll. Hoe vrijer ik haar speel, hoe meer ze tot haar recht komt.

Wat zou je geworden zijn, indien er geen artistieke carrière voor je was weggelegd?
Een professionele pianiste! En buiten de artistieke sector gaat mijn voorliefde onder andere naar lesgeven in het lager onderwijs. Misschien wel als een Despina. Kinderen met veel passie dingen aanleren lijkt me fijn, ook buiten de grenzen van de verplichte leerstof. Een goede leraar is kostbaar want blijft je een heel leven bij.