Vijf vragen aan Soetkin Baptist: 'het publiek mij laten vertrouwen'

Haar stem lijkt wel gemaakt voor het zingen van Franse chansons, zwoel als een zuiders briesje en sterk als de mistral. Soetkin laat bekende en onterecht vergeten muziek herleven. Tijd voor een paar vragen!

Soetkin Baptist - Que Désire (foto: Karoline O.A. Pettersen) Soetkin Baptist - Que Désire (foto: Karoline O.A. Pettersen)

Hoe bereid jij je voor op een concert?
Omkleden en schminken. Motorische handelingen waar ik niet al te veel moet bij nadenken. Daarna wandel ik backstage rond terwijl ik mijn teksten reciteer. De setlist overlopen zodat ik de structuur (spanningsboog) van het concert kan inschatten. Op die manier krijg ik mijn zenuwen (die er ALTIJD zijn) onder controle.

Wat is je favoriete moment uit dit concert?
Wanneer je voelt dat je je publiek mee hebt. Dat is altijd spannend, omdat elk publiek anders is. Het is een ontmoeting met een ‘vreemde’ vanwie je de emoties moet kunnen inschatten, daarop inspeelt en op die manier een opening creëert zodat je publiek je vertrouwt. Op dat moment ga ik helemaal en die energie is onbeschrijflijk. Want dit gebeurt zonder woorden, zonder handelingen, enkel en alleen door muziek en het vertolken van liederen. Het moment waarop je voelt dat alles kan, is mijn favoriete tijdstip in een concert.

Wat is het ergste dat ooit al fout is gelopen?
Ik kan me eigenlijk niets dramatisch herinneren. Er gebeuren altijd dingen, maar heel vaak pikt een publiek dat niet op. Ik heb al concerten gezongen ‘zonder stem’. Midden in een heel zware tournee werd ik zo ziek dat mijn stem totaal onbestuurbaar werd. Ik heb toen een coloratuur aria een octaaf lager gezongen. Het klonk afschuwelijk, maar het concert moest doorgaan.

Welk muziek blijft je bij en waarom?
Er is heel wat muziek die mij beroert. Muziek om naar te luisteren is voor mij wel heel anders dan muziek die je zelf zingt. Ik krijg een gigantische kick van het zingen van renaissanceliederen. Als luisteraar kies ik voor Joni Mittchell, Bonnie Raitt, Kate Bush, Cesaria Evora, Joan Armatrading, The Dire Straits, Gustav Mahler, Kurt Weill… Mijn smaak is heel erg divers. Vooral als een uitvoerder mij live kan ontroeren, ben ik totaal verkocht. De manier waarop een artiest op een podium staat en vertolkt is voor mij eigenlijk het belangrijkste, welke muziek het ook is.

Wat zou je geworden zijn, indien er geen muzikale carrière voor je was weggelegd?
Geen flauw idee…

Gerelateerde events

Brochures & nieuwsbrieven

Brochures & nieuwsbrieven

Schrijf je in

Bereikbaarheid

Bereikbaarheid

Meer info

Webdesign door Lavagraphics