Vijf vragen aan Thomas Vantuycom: 'intensiteit die je in het gezicht slaat'

Een gedegen voorbereiding is alles, dat weet ook Thomas Vantuycom, danser bij Rosas en binnenkort op het podium met 'A Love Supreme'. De voorstelling is al een tijdje uitverkocht. Voor wie niet kan wachten is er alvast dit interview:

Thomas Vantuycom in 'A Love Supreme' (foto: Anne Van Aerschot) Thomas Vantuycom in 'A Love Supreme' (foto: Anne Van Aerschot)

Hoe bereid jij je voor op een voorstelling?

Voor elke voorstelling hebben we een korte repetitie waarin we de dingen overlopen en verbeteren die tijdens de vorige voorstelling misliepen of gewoon beter konden. Een uur voor de voorstelling dans ik wat alleen, improviseer ik, om voeling te creëren met de staat van mijn lichaam die dag. Ik improviseer bijna voortdurend in deze voorstelling, dus dat vermogen moet even opgewarmd worden. Het is ook een kans om nieuwe dingen uit te proberen, het bewegingsrepertoire uit te breiden. Een kwartier voor de voorstelling gaan de kostuums aan. Dan word ik erg stil, en controleer ik vaker dan nodig of mijn broeksriem goed vastzit.

Wat is je favoriete moment uit deze voorstelling?

Toekijken hoe de energie toeneemt, hoe de motor hoger geschakeld wordt voor ik binnenkom in het derde nummer, 'Pursuance'. De drum speelt een geweldige solo en daarna gaat de piano heel swingend crescendo. De andere dansers voeren de inspanningen op, een aanmoedigende kreet ontsnapt weleens, en dan valt Coltrane weer in met een intensiteit die je in het gezicht slaat. Dan gaat het hek helemaal van de dam en persen we de laatste energie uit het lichaam. De terugkeer van het thema op het eind, de melodie, is dan fantastisch.

Wat is het ergste dat ooit al fout is gelopen?

Echte blunders zijn er nooit voorgevallen. Wel is tijdens een repetitie een van de lampen ontploft, met een regen van glas als gevolg. Goed dat we de lamp even controleerden. Gebeurt dat tijdens de voorstelling, dan is het game over. In het donker kan je dansen, maar niet op een vloer vol glas.

Welke muziek blijft je bij, en waarom?

De solo van de bas. Na de lawine van noten en energie in 'Pursuance' volgt een relatief lange solo van Jimmy Garrison. De herhalingen, de kleine rhythmische variaties, de resonante tonen van de contrabas, ze brengen de luisteraar en in dit geval ook de kijker terug van het extatische naar het gegronde. De muziek zoomt weer in, en het veld wordt geklaard voor de meditatie, de lofzang in 'Psalm', het laatste nummer.

Wat zou je geworden zijn, indien er geen danscarrière voor je was weggelegd?

Ingenieur of fysicus. Voor ik dans ging studeren heb ik enkele jaren voor handelsingenieur gestudeerd aan de KU.Leuven. De economische vakken hadden maar een matig sex appeal, maar ik voelde me erg aangetrokken tot de enkele ingenieursvakken die we hadden, zoals wiskunde, statistiek en fysica. Op het eind van m'n tweede jaar in Leuven was het duidelijk dat ik het dansen een kans wou geven, maar als de audities voor dansscholen niets opgeleverd hadden zou ik sowieso van richting veranderd zijn. Nu zit ik met een stille wens om ooit nog eens terug te keren naar de universiteit. Danser/wiskundige of danser/fysicus, dat lijkt me wel wat.

Gerelateerde events

Brochures & nieuwsbrieven

Brochures & nieuwsbrieven

Ontdek onze brochures online of laat ze gratis toesturen. Schrijf je in op onze nieuwsbrief en ontvang de nieuwste updates, info over lastminutetickets en meer!

Meer weten?

Bereikbaarheid

Bereikbaarheid

Kom je met de fiets, het openbaar vervoer of met de auto? Bekijk hoe je De Werf het beste bereikt en waar je kan parkeren.

Meer info

Webdesign door Lavagraphics